Interview met rabbijn Daniel Stern Katz, docent op het Cheider

30 januari 2026

Wanneer en op welke manier kwam u bij het Cheider?

“In 2001 belde de voorzitter van het bestuur, Herman Loonstein, mij om te vragen of ik hoofd Joodse Zaken bij het Cheider wilde worden. Die functie nam ik aan.”

Waar bent u geboren en hoe is uw gezinssamenstelling?

“Ik ben in Mexico geboren. Ik ben 54 jaar en getrouwd met Yael. We hebben 9 kinderen en 8 kleinkinderen.”

Welke lessen geeft u, en aan welke groepen of klassen?

“Ik geef Joodse les in Bijbelse vakken, Joodse wetten, Talmoed, Mishna, en klassiek Hebreeuws. Dat doe ik vanaf groep 6 tot het Voortgezet Onderwijs.”

Gaan uw kinderen ook naar het Cheider?

“Ja, mijn kinderen hebben allemaal op het Cheider gezeten. Ik heb nu nog twee dochters in het Voortgezet Onderwijs en twee kleindochters op de basisschool.”

Waarom vindt u het Cheider belangrijk?

“Ik vind het Cheider ontzettend belangrijk voor de toekomst van Joods Nederland als onderwijsinstelling omdat op deze manier ook het Jodendom aan de volgende generatie kan worden overgedragen. Zonder het Cheider is het onmogelijk om jonge Joodse gezinnen die naar Nederland komen het Jodendom te laten versterken, en ook is het belangrijk om rabbijnen te hebben die voor de joodse infrastructuur zorgen.”

Heeft u hobby’s?

“Jazeker, ik heb verschillende hobby’s, maar niet veel tijd om mij daarmee bezig te houden. Ik probeer in mijn vrije tijd mijn kennis in de Joodse studie te vergroten. Maar ik speel ook graag keyboard en vind het erg leuk om in mijn tuin bezig te zijn en de fantastische schepping te bewonderen.”

Bent u vaak in Israël geweest?

“Ik woonde jarenlang in Israël, bracht mijn jeugd er door en heb daar gestudeerd. Sinds ik in Nederland woon heb ik er verschillende keren aan gedacht om op aliya te gaan, maar uiteindelijk besloot ik in Nederland te blijven om de Joodse gemeenschap zoveel mogelijk te versterken.”

Hoe ervaarde u Israël in de afgelopen tijd?

“Het was natuurlijk een enorm grote opluchting dat de gijzelaars weer thuis zijn. En ik hoop dat er eindelijk wat rust in Israël zal komen. Ik maak me wel zorgen over het toenemende antisemitisme dat bijna overal opduikt en aanwezig is. Maar ik vind de steun die wij – vooral van de christelijke gemeenschappen – krijgen hartverwarmend!”